Vorig jaar sleepte Interzorg De Roze Bril binnen: dé award die Effectyf jaarlijks uitreikt aan een werkgever die actief bijdraagt aan het creëren van nieuw, zinvol perspectief voor werknemers die re-integreren. Niet alleen verdienden zij het volgens de coach om in het zonnetje gezet te worden, zij ontvingen een meerderheid van stemmen uit ons netwerk. Wij spraken met Marijke Kruunenberg, coach informele zorg bij Interzorg, over het denken in mogelijkheden, bieden van kansen én over prachtige creaties zoals het knuffelmuisje en de gehaakte rechterhand. Daarover straks meer.
Marijke is coach informele zorg: ze begeleidt vrijwilligers en mensen die, bijvoorbeeld via Effectyf, weer richting arbeidsproces bewegen. Niet op de werkvloer zelf, benadrukt ze, maar als de spin in het web erachter. Ze begeleidt nieuwe vrijwilligers en re-integranten vanaf het eerste contact, voert de kennismakingsgesprekken en kijkt vooral: waar komt deze persoon het beste tot zijn recht? Wat haar daarin drijft, is bijna ontwapenend simpel. Ze werkt het liefst met mensen die heel gemotiveerd zijn om terug te keren naar de zorg. Mensen die, ondanks alles, nog altijd een groot hart voor het vak hebben. "Als je die mensen kunt helpen om weer hun plek in de zorg te vinden én ze daar met plezier kunnen blijven werken, hoe mooi is dat?" zegt ze. "Daar doe je het uiteindelijk voor."
Als je die mensen kunt helpen om weer hun plek in de zorg te vinden én ze daar met plezier kunnen blijven werken, hoe mooi is dat?
Een van de mooiste voorbeelden die Marijke deelt, gaat over een verpleegkundige die via een spoor 2 traject bij haar terechtkwam. Ze wilde dolgraag weer als verpleegkundige aan de slag, maar kon niet terug naar haar oude werkplek. Marijke had meteen na het eerste telefoontje al zoiets van: dit moet gewoongebeuren. Toch is ze eerlijk in dit soort trajecten, altijd: ‘Ik kan geenbaangarantie geven. Ik kan je wél de mogelijkheid bieden om weer feeling te krijgen met het werk.’
Soms kan een locatiemanager aangeven dat er, als het van beide kanten klikt, mogelijkheden zijn voor een baan. Zo begon een andere deelnemer als vrijwilliger, maar kreeg zij na twee maanden al de kans om als woonbegeleider aan de slag te gaan. "Ik zou er niet van opkijken als ze straks ook nog de opleiding tot verzorgende gaat volgen," zegt Marijke.
De sleutel tot een werkomgeving waar iedereen zich thuis voelt, zegt ze, zit ‘m vooral in een warm welkom en een vast aanspreekpunt. En ja, baangarantie en doorgroeimogelijkheden geven ook een positief signaal af. Ze vertelt over een andere re-integrant, die op haar eerste dag al werd onthaald met een simpel ‘wat leuk dat je er bent, kom er gezellig bij zitten’ — en stuiterend van enthousiasme weer naar buiten liep.
Interzorg gelooft duidelijk niet in het meteen op de eerste de beste plek droppen van mensen. Marijke laat kandidaten actief proeven van verschillende rollen, tot iets echt past. Zo was er een vrouw met zorg- én horeca-ervaring die eerst meeliep als helpende. Binnen een dag bleek dat dit toch niet goed bij haar paste. Uiteindelijk bleek de huiskamer, echt contact met bewoners, veel meer haar ding. Een ander voorbeeld: iemand die aanvankelijk niks zag in het maatjesproject (één-op-één contact met een bewoner), maar er uiteindelijk juist enorm in floreerde.
Soms duurt het wat langer voordat iemand op de goede plek landt, maar dat heb ik veel liever dan iemand die niet op z’n plek zit in wegloopt.
Marijke noemt zichzelf lachend 'een beetje haakverslaafd'. Tijdens de coronaperiode kreeg ze de vraag of ze een gehaakte hand kon maken voor een bewoonster met dementie. Door de coronamaatregelen mocht de bewoonster geen bezoek ontvangen, terwijl het vasthouden van een hand haar juist zoveel rust gaf. De gehaakte hand bleek een schot in de roos. Nadat Marijke een foto op Facebook deelde, stroomden de aanvragen binnen. Inmiddels is het haakpatroon al meer dan 5.500 keer verspreid over de hele wereld. Wie het patroon aanvraagt, kan vrijblijvend een donatie doen aan Stichting MuisJantje, die knuffelmuisjes maakt voor mensen met dementie en Parkinson. Samen met haar haakmaatje maakte Marijke inmiddels zo'n 110 gehaakte handen. Ook ontwikkelde ze een hulpmiddel waarmee iemand met een verlamde arm toch met één hand kan breien of haken. Aan creativiteit geen gebrek.
Wat als rode draad door dit gesprek heen loopt, is het niet denken in beperkingen, maar altijd denken in mogelijkheden. Waar de bewoner met een verlamde arm zei ‘ik kan niet meer breien’, vroeg Marijke: ‘waarom eigenlijk niet? Er zijn hulpmiddelen.’ Haar boodschap aan werkgevers die twijfelen over het aannemen van mensen die meer tijd en aandacht nodig hebben om de arbeidsmarkt terug te vinden, is dan ook glashelder: ‘Kijk verder dan alleen wat je ziet. Ga denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. En wees bereid om in iemand te investeren. Want als je dat doet, voelt iemand zich gezien — en dan blijft diegene.’ Bij Interzorg werken inmiddels ook mensen vanuit de sociale werkvoorziening, bijvoorbeeld op de huiskamers en in de wasserij. Soms hebben zij wat extra begeleiding nodig, vertelt Marijke, maar daar staat veel tegenover. Ze brengen hun eigen talenten, betrokkenheid en enthousiasme mee en zijn een waardevolle aanvulling op het team. "Investeren werkt altijd twee kanten op."
Ga denken in mogelijkheden in plaats vanonmogelijkheden. En wees bereid om in iemand te investeren.
Marijke is lovend over de samenwerking met re-integratiecoach en consultant Jolanda Stam van Effectyf, degene die haar destijds nomineerde voor De Roze Bril. Beiden kijken niet naar beperkingen, maar naar mogelijkheden. "Eén en één is drie in dat geval," vertelt Marijke. "Samen kun je veel meer betekenen voor mensen. Dat levert niet alleen kansen op voor de mensen die we begeleiden, maar ook voor de organisatie."
Volgens Marijke is De Roze Bril dan ook vooral een bevestiging van iets wat binnen Interzorg iedere dag gebeurt. "We kijken niet als eerste naar wat iemand niet kan, maar juist naar wat iemand wél kan en nodig heeft om weer mee te doen." Juist die manier van denken, waarin kansen belangrijker zijn dan beperkingen, maakt volgens haar het verschil. "Als je bereid bent om in mensen te investeren, krijg je daar vaak veel voor terug."
--
De genomineerden voor De Roze Bril 2026 worden binnenkort bekendgemaakt. Ben jij als werkgever ook bezig om nieuw, zinvol perspectief te creëren voor mensen die zich weer richting arbeidsmarkt begeven? Wellicht straalt de Roze Bril straks bij jou op kantoor voor een roze terugblik aan het eind van het jaar. En anders: laat je gewoon inspireren door Marijke en haar collega's bij Interzorg. Kijk eens verder dan wat je op het eerste gezicht ziet — je weet nooit wat voor moois eruit voortkomt.
